Ahmed dunden beri oksuruyor. Daha iki gun once " Cocuklar coktandir hastalanmiyorlar ! " diye dusunmustum ( dikkat ederseniz daha dile bile getirmemistim :p ) hooppp , ertesi gun oksurmeye ve bugunde ateslenmeye basladi.Bu demek oluyor ki , yakinda uc kardesin ucude grip ve oksuruk olacaklar.Oh ohh masallah :p

Ahmed dun aksam saat sekiz olmadan uyudu.Yemeginide yememisti ve oradan oksurugun atesi davet edecegi belliydi. Zira Ahmed yemek yemiyorsa , gercekten hastadir :p Ayni annesi :)) Sabah saat yedide uyanmaya calisti , fakat halsiz oldugundan yataktan kalkamadi. Abilerinin okul saati geldiginde hep birlikte kalktik.Ahmed hic bir sey yemedi yine.Abileri ugurlayip koltukta oturduk biraz.Sen beni bekle tuvalete gidip geliyorum dedim.Tuvalete gitmisken ( Her Turk kadini gibi :D ) hazir gelmisken (!) renklileri makinaya atayim dedim. Sonrada lavoboyuda temizleyeyim derken , Ahmed'in hic ses cikarmadigini farkedip hemen salona kostum.A- aa ! bu cocuk nereye gitti diye soyle bir bakindim ses soluk yok.Hemen mutfaga kostum. Cunku mutfaktan bahceye acilan kapi var.Yoksa o kapiyi acik mi unuttum da cocuk ordan firar etti diye panikle baktim , kapi kilitli.Dis kapida kilitli olduguna goe suclu fazla uzaklasamaz deyip biraz rahatladim ( Suclu gecen gun evden epey uzaklasmitida ! sabredin yazicam anacim :p ) . Ahmed Ahmed diye sesleniyorum ses yok. Yatak odalarina ve kucuk odaya baktim kimse yok ! Sakin ol yivrim firdess deyip , yatak odalarina tekrar baktim. Meger bizim yorgani topaklayip arasina girip uyumus ! Ayyy valla iki dakikalik surede on yillik omrum gitti yeminle !

Gelelim gecenki firar gunune !

Bizim araba her zaman oldugu gibi (!) yine calismiyordu . Ve yine her zaman oldugu gibi esim arabayla ilgileniyordu.Ahmed ve ben bahcedeydik.Dayimda sandalyede oturmustu.Yarim saat sonra esime iceriye gidip evi supurecegimi , cocuga dikkat etmesini soyledim. Hatta dayimda oradaydi. Yani iceri girdigimi ve Ahmed'in bahcede oldugunu biliyordu. Iste , bir kac kisi olunca herkes birbirne guveniyor sanirim. Neyse ben iceri girdim. Evi supurdum. Bir saate yakin olmustur galiba.Bahceye cikip Ahmed'i goremeyince esime sordum. O da seninle iceride degil miydi?! deyince once saka yapiyor sandim.Baktim adam gayet ciddi ! Biz orda mi burda mi derken , telefon caldi. Muhammed'in okulundan ariyorlardi.Telefonu actim , Muhammed'in ogretmeni " Muhammed'in kucuk kardesi okulun onunde yalniz ne yapiyor? " demesiyle hem sok oldum , hem de oglumun bulunmasiyla rahatladim.Esime soyledim.Hemen okula gitti . Bu arada okul yurume mesafesiyle 15 dakika ! Esim gitti , fakat bi turlu donmedi ! Allah'im cocuga bir sey olduda soylemediler mi diye kendi kendimi yedim ! En sonunda esim geldi . Arabanin icinde ahmed'i goremedim ! Bir de esim telefonla konusuyordu ! Anaammm cocugu bulamadilar ve esim polisi aradi diyorum ( yalniz butun bunlari esim arabayi parkedene kadar dusunup kurdum ! ) ben tam haye haye haayeeeee diye havaya girmisken , Ahmed arabadan indi. Iste o an dizlerimin bagi cozuldu sanki ! Ayyy sadece yavrum sen neredeydin diyebildim ! Okula dittim anne , ben abinin okuluna dittim ! Ama koktum anne ! demesine guler misin aglar misin ? :)))) Tabii o an agladim , simdi olayi dusunup guluyorum :p Nerden aklina geldide okula gittin sen ! Bi de giderken dusup dizini yaralamis :( Ben duttum anne , ben agladim anne , ben koktum anne diye anlatiyor o gunden beri.

Oglenden sonra abileri okuldan geldiler. Muhammed diyor ki ; "Hayatimin en uzucu gunuydu ! Bu gunu asla unutamam ! Kardesimi yalniz gorunce az kalsin aglayacaktim anne ! " deyip beni de aglatti kerata :(

Esim okulun bahcesine girdiginde , Ahmed , muhammed ve mustafa ortada diger cocuklarda etraflarinda toplanmislar . Ahmed babasini gorunce cok aglamis.

Allah herkesin yavrularini korusun...