Buyuk ablamin iki kizi bir de oglu var . Enisteme ve ailesne oglan sayisi az gelmis olacak ki , herkes ablama bir tane daha oglan dogurmasi konusunda israr ediyorlardi . Ablam da olaya razi olmus anlasilan , simdi dorduncuye hamileymis ! Ben cok sasirdim . Ablamdan bunu beklemiyordum . Neyse hayirlisiyla dogurur insallah .

Benim hamileliklerim cok rahat gectigi halde ( bir kere bilem kusmadim :p ) o dokuz ayi goze alip hamile kalmayi asla istemem . Kahvaltidan sonra filan kalbim acayip hizli atmaya basliyordu . Boyle sanki bayilacakmisim gibi . Son zamanlardaki o agirlik hissi , yatakda sagdan sola donemeyis ... Amaann bunlari dusununce tuylerim diken diken oluyor :p Bir de bunlar gecici seyler . Asil mesele zamane cocuklari insani cok yipratiyorlar . Anneme cocuklari sikayet edince " Size cocuk buyutmeye ne var , yediginiz onunuzde yemediginiz arkanizda . Camisiri bulasigi makina yikiyor ! " diyor ve beni sinir ediyor :) Biz kucukken yaz kis sokaktan iceri girmezdik . Karnimiz acikinca gizlice eve girer , ekmegin arasina peynir koyar tuyerdik :) Oysa simdi oyle mi ? Cocuklar bahceye ciksalar mecburen ben de yanlarinda nobetci muhafiz gibi dikiliyorum . Hava sartlari desen berbat . Guya yaz mevsimindeyiz , ama su anda uzerimde bir kazak + hirka var . yani cocuklar surekli evdeler . Imkanlar daha rahat . Ona bir sey diyemem de , yani is yemeyle giymeyle de bitmiyor . Simdi bir de basimiza cocuklarin pisikolocileri cikti :) Birisi mi oldu ? aman cocugun yaninda soylemeyin psikolojisi bozulur ? oysa hayatin oldugu yerde olumunde oldugunu cocugun bilmesi gerekmez mi ? aman tuvalete alistirirken kizmayin , sonra psikoljisi bozulur haaa ! peki surekli oraya buraya kaka yapan cocugun karsisinda benim psikolojimi kim koruyacak :D yani eskiden cocuk buyutmek daha kolaymis . Cocuk olayi simdiki kadar abartilmiyormus . Normal hayatin bir parcasi imis . Simdiki gibi aman da bebisim olacak havalarina girilmiyormus :) yeni nesil anneler bebekleri daha dogmadan onlari hayatlarinin merkezine oturtuyorlar . Sonra o bebeler simarik olmasinda ya ne olsunlar ? Onlerine her turlu imkanin serildigi bir ortamda hic bir zaman tatmin olamasinlar da ya ne yapsinlar ? Ben kucukken sadece bir tane bebegim vardi . Can sikintisindan annemden orgu ogreniyordum . yasim 5 ya da 6 olmali ki , daha okula baslamamistim . Ters orguden V yakali bir suveter ormustum* . Yesil silmi bir ipten :) Suveteri bebegime giydirmisim ve aksam sofrada yemek yiyorken ablam " A-aaa ! bu suveteri sen mi ordun ?!" diye saskin bir sekilde sorunca neye bu kadar sasirdigini anlamamistim :) simdi dusunuyorum da , hakikaten o suveteri o yasta nasil ormusum :p * Simdi benim cocugum oyle bir sanat eseri yapsa :p yedi duvele ilan ederim . aman da benim cocugum ne kadan yetenekli diye ove ove bitiremem . bu yeteneginden dolayi cocuguma sinifinda ayricalikli davranilmasini isterim ve o cok ozel bir cocuk :pPp diye de eklerim . fekat goruldugu uzere annem benim yetenegimi hic sallamamis :D o aksam ablam fark etmese benim icinde siradan bir olay olarak kalacakti :) Not: Bu aralar insan niye cocuk dogurur ki ? diye dusunup duruyorum . bir dahaki yazida muhtemelen ya bu konuda olacak , ya da gecen biz de kalan gorumcemin benim cocuum cok zekiii hastaligi olacak :) yazinin karmasikliginin farkindayim , 3 cocuklu bir ortamdan bildirdigimi unutmayin efem :)