esim 1,5 aydir calismiyordu , cunku henuz kadroya alinmadigi icin is olunca cagiriyorlardi . soylediklerine gore mart aynin ortasina kadar calisacakti , ancak is erken bitmisti .

nasil olsa calisiyor diye araba almistik . cunku eski araba isvicre yolunda hakkin rahmetine kavusmustu . arabayi 4 taksitle aldik . 1. taksiti verdik 2. taksit zamani gelince esime isin bittigini ve 1 ay sonra tekrar cagiracaklarini soylediler . 1 ay gecti haber yok . esim aradi sonunda .. nisan ayinda belki turkiye belki de afrika'ya gonderebileceklerini soylediler , ama belki !

araba aldigimiz kisi tanidik . daha olmadi arabayi satar parasini veririz diye dusunduk ve arabayi satliga cikardik . ustune de kanamam olup dusuk yapinca ve bana destek olacak kimse de ( esim haric ) olmayinca ben resmen bunalima girmistim .

bugun arkadasin yanina gittim . esim beni aldi alis veris yaptik . eve girince arayan var mi diye telefona baktim . brunu yazisini gordum :) bu esimin patronu :)) haftaya randevu verdi . eger turkiye'ye olursa beraber gidecegiz :))

demek ki neymis , her yokusun sonun da duzluk varmis :)))